7. De Gevangene

Gevangene, slavin, ik weet niet goed hoe ik het personage moet noemen in een liedje; wat ik wél weet is dat ik het mooi vind. Dit is Argentijnse folklore, en gaat over een Indiaans stamhoofd dat stapelverliefd is op een gevangen genomen meisje. Ik wil het met jullie delen, in de hoop dat het, ook zonder Spaans te kennen, in de smaak zal vallen. Ik wil liever niet proberen om de tekst te vertalen, want dat zal een povere weergave zijn. Probeer dus alleen te luisteren naar de melodie en de gitaarbegeleiding. Op een pendrive gezet, kan ik het ook in de auto horen, ook wel ’s twee of drie keer achter elkaar.

Een link gaat hierbij, ik stel jullie voor, er even voor te gaan zitten op een zondag. Anders op een maandag, dinsdag, enzovoort….:

 

6. Vragen (1)

 

Iemand opende mijn blog en constateerde dat zij niet in een stemming was voor “moppen”.  Dat kan ik me wel voorstellen, dus ik hoop maar dat een volgende lezing haar niet zal teleurstellen. In aansluiting daarop vraag ik mij nu af of er verschil is tussen een mop en humor en zo ja, waarin ze verschillen.

Mijn antwoord is dat beide vormen je aan het lachen willen maken, en dat humor, in de vorm van gezegden en absurd lijkende maar reële situaties. méér omvat. Bijvoorbeeld nadenken over de oorsprong van een ogenschijnlijk misverstand of een onjuist woordgebruik.

Wat vinden mijn lezers hiervan?  Als deze voorbeelden aanspreken, heb ik nog een paar.

– Wat doen weekdieren in het weekend?

– Houden ze in een theefarbriek koffiepauze?

– Waarom geeft een antwoordapparaat nooit antwoord als ik iets vraag?

– Waarom neemt er altijd iemand op als je een verkeerd telefoonnummer gedraaid hebt?

+ + +

 

5. Isabel

Weten jullie wie Isabel Monedero is? Een vraag die ik eigenlijk niet mag stellen, want hij is onbeantwoordbaar. Het enige dat ik van haar weet is dat ze bestaat, op dit precieze moment 100 minuten jong is en 3,350 kg weegt. Vanochtend 07.00 uur belde ze me uit bed. Nou ja, niet Isabel zelf, maar mijn oudste dochter Carla, die nu voor de vierde maal grootmoeder is geworden.

Na de heuglijke mededeling vroeg Carla mij of ik zin had om haar naar de kliniek in de stad  te rijden (een uur met een benzinemotor en circa zestig minuten met een dieselmotor); we gaan over een half uur weg, net genoeg om me netjes te kleden voor de kennismaking. Later misschien meer.-

 

 

 

4. Een timide vervolg

Na een tijd van stilte, waarin ik niet wist of dit blog wel iemand bereikte, werd ik vandaag verrast door de eerste reactie. Die kwam van Plato, een Zaanlandse filosoof; die brengt me ertoe om mijn inbreng te vernieuwen. Totdat ik voldoende moed heb verzameld om eigen gedachten te publiceren, gaan hier wat  gezegden en citaten. Ernst en luim, hand in hand:

***       De pastoor komt voorbij en ziet Krelis in zijn tuintje staan

-Zo Krelis, dat heb je toch maar mooi voor elkaar gekregen, met God’s hulp!

– Nou, zegt Krelis, u had het eens moeten zien toen God het nog alleen deed.

###           In een dierentuin las een orang oetan Darwin’s ‘On the origin of species‘ en de Bijbel. De  verraste dierverzorger vroeg hem waarom hij die boeken las, waarop de aap antwoordde, “ik wil weten of ik mijn broeder’s hoeder of mijn hoeder’s broeder ben.”

—           Bijgeloof heeft in de volksmond een negatieve bij­klank, er zit iets van minachting in. Het is máár bij­geloof. Daarbij wordt voorbijgegaan aan het feit dat bijgeloof de mens houvast biedt in zijn pogingen, on­verklaarbare gebeurtenissen in het leven een plaats te geven, net zoals de zogenaamde echte religies dat doen.    (Godfried Bomans, ???)

+++             Ontroering door muziek geeft een gevoel van ver­zoening met het leven.   (Nico Fryde, The Emotions)

***          Waarom gebruikt men in Egypte nog steeds geen e-mail? Ze blijven liever trouw aan hun oude, vertrouwde k-meel.

###           Twee dames treffen elkaar bij de bakker.

– Hoe is het met je zoon?

– Prima, hij zit momenteel op de Universiteit van Groningen.

– Goh, dat had ik nooit van hem gedacht. Wat studeert ‘ie daar eigenlijk?”

– Niks, hij repareert het dak.”

+++          Een missionaris doopte eens een Indiaan en zei: “Nu heet je voortaan Francisco en niet meer Lichte Maan”. Hij vertelde nog meer dingen en ook dat hij op vrijdag geen vlees, maar vis moest eten. Weken later bezocht hij de man en deze zat net aan de maaltijd, een gebraden konijn zojuist aan stukken gesneden. “Francisco, het is vrijdag vandaag, dan moet je toch vis eten…” “Pater, ik giet water op het konijn en ik zeg: nu heet je voortaan vis en niet meer konijn”.

– – – – –