26. Romeo en Isolde

Tussen de twee rijen palmbomen en perken met bloemen in honderd kleuren, loopt de lange toegangsweg tot aan de gastvrije voorgalerij van ons huis. Naast het voorhek, dat altijd open staat, vertelt een bord dat deze plaats Zonnehoek heet. Een vrolijke en toepasselijke naam, want zolang de zon schijnt, houden wij de luiken gesloten. Het huis staat aan een verkeersweg, waar lange rijen karren en vrachtauto’s een overdaad aan landbouwproducten vervoeren naar de niet ver weg gelegen zeehaven.

Het verkeersrumoer dringt niet door tot mijn speelruimte, achter in de tuin. Tussen de mimosa’s y beuken en struiken spelen we rovertje, krijgertje, verstoppertje, of we rennen achter een voetbal aan. Als ik alleen ben, nestel ik me vaak met een boek en een paar koekjes of vruchten op mijn favoriete plek, de zitplaats gevormd door de vertakkingen van een magnifieke magnolia. Daar, op zo’n vier meter hoogte, ben ik vanaf de begane grond niet te zien, wat een onbetaalbaar voordeel is, bijvoorbeeld wanneer mijn moeder mij roept voor wie weet wat voor onbenulligs.

In een open plek tussen de bomen staat een waterput onder een mooie smeedijzeren boog. Eén segment stelt een waterval voor, het andere vormt een kruik, met in het midden twee letters in elkaar gevlochten, een R en een I. Of het versleten touw en de vastgeroeste katrol er de reden of het gevolg van zijn dat het water lauw en vies is, weet niemand. Behalve Martha. Zij is ons buurmeisje, en ze heeft het me een keer in het geheim verteld:

Heel lang geleden woonden hier twee geliefden, die elkaar zielsveel beminden – veel meer dan Juliette ooit van Romeo kon hebben gehouden, of Tristan van Isolde. Elke middag ontmoetten zij elkaar bij de put. En elke middag dronken ze uit een aarden kruik het koele vocht, dat hun liefde deed groeien in een benijdenswaardige harmonie. Zij zouden vast en zeker een gelukkig echtpaar vormen.

De middag vóór hun bruiloft kwamen zij weer tezamen, zoals altijd. Maar die dag gebeurde er iets, het is nooit bekend geworden of het een gebaar is geweest, een gelaatsuitdrukking, een vraag, of de verkeerde interpretatie van een antwoord. Waarschijnlijk vanwege de zenuwen van het moment, leidde een woordenwisseling tot een discussie op steeds hoger toon. De spanning duurde niet langer dan een minuut, zij reageerden beiden tegelijkertijd om het goed te maken. Maar het kwaad was geschied, zij konden zich niet verzoenen, en van een huwelijk kwam dus niets. De waterput, de enige en onvrijwillige getuige, was zó geschokt door de onverwachte afloop dat zij zwoor, geen vers water meer te zullen aanvoeren, behalve wanneer zij aan haar zijde twee personen zou zien die net zoveel van elkaar hielden als dat ongelukkige paar.

Kortgeleden kwam Martha afscheid nemen, zij ging in een andere stad wonen. We stonden naast de put, en zij vroeg mij om water. Natuurlijk herinnerde ik haar eraan dat het ondrinkbaar was, maar zij schudde het hoofd en boog zich over de rand. Met dezelfde afwezige blik in haar ogen als toen ze mij het verhaal vertelde, wees ze naar beneden. Stomverbaasd over wat ik onderin meende te zien, gooide ik de emmer in de put. De katrol knerste en het touw leek te breken, maar zij brachten de last boven. Ik maakte van mijn handen een kom en voelde de weldadige koelte van doorschij­nend water. Toen ik Martha wou vragen hoe dat mogelijk kon zijn, zag ik haar weer in het oneindige kijken, en ineens drong het tot me door dat Martha meer bij ons kwam om mij dan om mijn zusje, en dat zich tussen ons die band aan het vormen was waarvan elk paar verliefden denkt dat hij uniek en onbreekbaar is – ook als zij pas negen jaar jong zijn en slechts een vaag besef hebben van het andere geslacht.

Onze tuinman haalde zijn schouders op, maar deed wat ik hem vroeg. Hij smeerde de katrol goed in en verwisselde het touw, maar hoeveel emmers ik ook ophijs, het putwater is weer modderig en lauw.

Martha heb ik nooit meer gezien.

*    *   *

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s